bundit's profile-:-ที่ทำการไปรษณีย์-:-PhotosBlogListsMore Tools Help
Photo 1 of 21
September 05

ปฏิญญาวิศวกร

คำปฏิญญาวิศวกร

ข้าฯ คือ วิศวกร

      ข้าฯ มีความภูมิใจอย่างยิ่งกับอาชีพของข้าฯ แต่ทั้งนี้ไม่ใช่เพราะความอหังการ ข้าฯ มีพันธะกรณีที่จะต้องปฏิบัติตามโดยดุษฎี ซึ่งข้าฯเองก็กระหายใคร่จะปฏิบัติอยู่แล้ว

     ในฐานะที่เป็นวิศวกร ข้าฯ จะเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้องเฉพาะในงานที่สุจริตเท่านั้น  ผู้ใดก็ตามที่มารับบริการจากข้าฯ ไม่ว่าจะเป็นผู้จ้าง หรือลูกค้าของข้าฯก็ตาม เขาย่อมได้รับบริการที่ดีที่สุด ด้วยความซื่อตรงเที่ยงธรรมอย่างที่สุด

     เมื่อถึงคราวที่จำเป็น ข้าฯ จะทุ่มเทความรู้และทักษะของข้าฯให้แก่กิจการที่เป็นประโยชน์แก่สาธารณะอย่างเต็มกำลัง เพราะใครคนใดมีความสารถพิเศษด้านใด  เขาคนนั้นย่อมมีพันธกรณีที่จะต้องใช้ความสารด้านนั้นอย่างดี เพื่อประโยชน์แก่มวลมนุษย์ ข้าฯขอรับความท้าทายตามนัยนี้

     ด้วยความมุ่งมั่นที่จะธำรงไว้ซึ่งเกียรติภูมิแห่งงานอาชีพของข้าฯ
ข้าฯ จะพยายามปกป้องผลประโยชน์และชื่อเสียงของวิศวกรทุกคนที่ข้าฯ รู้ดีว่าสมควรจะได้รับความปกป้องคุ้มครอง พร้อมกันนี้ข้าฯ ก็จะไม่หลบเลี่ยงภาระหน้าที่ที่จะต้องเปิดเผยความจริงเกี่ยวกับบุคคลใดก็ตามที่ได้กระทำผิดทำนองคลองธรรม  ซึ่งก็เป็นการแสดงให้เห็นว่าเขาไม่มีศักดิ์ศรีพอที่จะอยู่ในวงงานอาชีพวิศวกรได้

       ความเจริญก้าวหน้าของมนุษย์ได้เริ่มมีมาตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ก็เพราะอัจฉริยภาพของบรรพชนในวงงานอาชีพของข้าฯ  ท่านเหล่านี้ได้นำทรัพยากรวัสดุและพลังงานมากมายในธรรมชาติ ออกมาใช้ให้เกิดประโยชน์แก่เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน หลักการทางวิทยาศาสตร์และความรู้ทางเทคโนโลยีที่ได้พัฒนา และนำมาปฏิบัติตราบเท่าทุกวันนี้  ก็ล้วนแต่เป็นผลงานของบรรพชนทั้งหลายเหล่านั้น  ถ้าปราศจากมรกดตกทอดที่เป็นประสบการณ์สั่งสมเหล่านี้ ผลงานจากความเพียรพยายามข้องข้าฯ ก็คงจะต่ำต้อยด้อยคุณค่าลงไปมาก ข้าฯ จึงขออุทิศตนเพื่อการเผยแพร่ความรู้ทางวิศวกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการแนะนำสั่งสอน ให้สามาชิกรุ่นหลังๆ ในวงงานอาชีพของข้าฯได้เรียนรู้ถึงศิลปะและขนบธรรมเนียมประเพณีทุกออย่างในงานอาชีพนี้ 

        ข้าฯขอให้คำมั่นสัญญาต่อเพื่อนร่วมอาชีพของข้าฯ อย่างแข็งขัน เช่นเดียวกับที่ข้าฯ เรียกร้องจากพวกเขาว่า ข้าฯ จะดำรงไว้ซึ่งอีกทั้งการอุทิศตนเพื่อมาตรฐานและศักดิ์ศรีแห่งอาชีพวิศวกรรมของเราทั้งนี้ด้วยการะระลึกอยู่เสมอว่าความเชี่ยวชาญพิเศษของพวกเราที่เป็นวิศวกรนั้น มีมาพร้อมกับพันธกรณีที่จะต้องรับใช้มนุษยชาติ ด้วยความจริงใจถึงที่สุด

 
April 01

Sorry

คนผิดคือฉัน ไม่ใช่เธอ
อย่าร้อง อย่าร้องไห้เลยเธอ
หันหน้ามาคุยกันก่อนดีไหม
March 16

จนแล้วจนรอด

เรื่องราวดำเนินมาตามโชคชะตา 
         ไม่มีใครรู้ว่า อีก 1 นาที  1 วัน  1 เดือน 1 ปี  จะเป็นยังไง
                  จริงๆเลือกจะวางแผน วางแปลนได้  แต่ถึงเวลาจะทำได้รึเปล่าไม่รู้
                  เหมือนกับว่ามีอะไรเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด และเราก็ต้องปรับตามไปด้วย
          คล้ายๆกับว่าเป็นกิ้งก่า คอยเปลี่ยนตนเองให้เข้ากับภาวะแวดล้อมยังไงไม่รู้
ยังคงเดินตามเส้นทางที่วาดไว้ แม้จะเถลไถล ไปไกลจากลู่เดิมบ้าง
....
...
..
      เส้นทางที่คดเคี้ยว จะเดินลัดก็คงไม่ได้เจออะไรที่อยู่รอบข้างไปซะหมด  
February 20

หยดน้ำ

 
เพียงวันละเล็ก ละน้อย ให้มันเป็นไปอย่างนี้ทุกวัน
ให้เหมือน หยดน้ำที่มันหยดลงที่เดิม...เสมอ
รักน้อย ๆ แต่มาคงที่เถอะเธอ ก็พอชื่นใจ

ให้เป็นแค่น้ำ หยดน้อย หยดลงเบาๆ ที่พื้นหัวใจ
ให้รัก ซึมซับลงไปประจำทุกวัน..เสมอ
รู้ว่ารัก แต่อย่าใจร้อนเลย...นะเธอ

ให้วันพรุ่งนี้ช่วยพิสูจน์ความรัก
ให้วันเวลารวบรวมรักที่ได้จากเธอ
ทางอีกแสนไกล ที่เราต้องเจอะเจอ
ค่อยๆ ไปเถอะ จะดีไหม

ทำทีละนิด ละน้อย และคอยดูแลให้รักงดงาม
หยดน้ำ ไม่นานจะเป็นดั่งธารน้ำเย็น...สดใส
และให้รู้ว่าเป็นความรักจากใจ เพียงไม่ช้าไม่นาน

ให้วันพรุ่งนี้ช่วยพิสูจน์ความรัก
ให้วันเวลารวบรวมรักที่ได้จากเธอ
ทางอีกแสนไกล ที่เราต้องเจอะเจอ
ค่อยๆ ไปเถอะ จะดีไหม

ให้วันพรุ่งนี้ช่วยพิสูจน์ความรัก
ให้วันเวลารวบรวมรักที่ได้จากเธอ
ทางอีกแสนไกล ที่เราต้องเจอะเจอ
ค่อยๆ ไปเถอะ จะดีไหม

และจะรักหมดหัวใจ
February 08

เมื่อเป็นผู้ตาม

กาลครั้งหนึ่ง
 
            ฉันเดินขึ้นบันได
 
                 บังเอิญว่าไปเดินตามหลังคุณเข้า
 
                         ด้วยความสงสัย ??
 
                               เธอหันหน้ามาและถามด้วยน้ำเสียงอันไพเราะ
 
                                        ต้องการติดต่อใครค่ะ ....
 
                                                  
 
คิดว่าผมตอบไปว่ายังไง ????
January 23

เมื่อปักหลัก

เมื่อเราคิดปักหลัก แต่ท่านกลับเดินไป
เศร้าและใจหาย ...
 
ผมพร้อมลุย  แต่เสียดายที่คนเก่งไม่อยู่แย้วว..
เง้อ 
December 19

JOb Training

ง่วง...
 
หาว...
 
ปวดกระหม่อม...
 
ทำงาน...
 
เฮ้อ...
 
อยากกลับไปเรียนจัง
 
...